Vage verwachtingen die nog geen geheel vormen

zondag, september 10, 2017 |
Dat achttiende levensjaar, dat gaat wat geven. Om maar niet met te veel rond te pot draaiend gezwijmel te beginnen; ik word volwassen(?). Tegen dat ik 18 ben heb ik een hondertal kilometers rond gecruised met een auto. En ik moet er nog steeds aan wennen dat dit écht mijn laatste jaar is in het middelbaar. (Voelt wel goed hoor, daar niet van.) Maar het punt is dat ik echt dacht mijn leven volledig op de rails te hebben tegen dat ik in het zesde zat. Ik wacht nog op bepaalde verwachtingen die ik vervuld wil zien. Welke? Geen idee.