verscholen achter een masker • project anonymous

dinsdag, mei 02, 2017 |
Het is iets waar we allemaal door moeten. Zoeken naar wie we zijn, wat we willen en hoe je je dromen wilt vervullen (als je al dromen hebt). Bij de ene gaat het al wat vlotter dan bij de andere en ik merk dat ik hier echt enorm lang mee heb zitten sukkelen. Mijn zelfbeeld was tot enkele jaren terug nergens te zoeken. Ik droeg een masker, ik was anoniem (ook met het bloggen). Ik wist gewoon niet wie ik was en durfde niet voor mezelf op te komen. Zo'n masker begon nu eenmaal na een tijdje vertrouwd te voelen.

De verlaten treinen waar Eva en ik vertoefden en foto's namen zag je hier al. Het was ook op deze locatie dat we met een "project" bezig waren. Eva en ik zijn voor een érg lange tijd anoniem geweest met het bloggen. En hoewel het een grote stap was onze maskers af te zetten, hebben we ze even opgezet. Want anoniem zijn geldt niet enkel in het bloggersleven. Ik heb een lange tijd geen "échte" identiteit gehad. Ik wist niet wie ik was, (nu wel hoor). En ik ga er geen extra ellenlange zinnen aanbreien, als dat niet nodig is.
En peeps, kijk gewoon even hoe FIJN dit sfeertje is omdat we in treinen zijn geklommen. (Laten we van urbex eens iets legaals maken joh.) Mensen kijken me zo vaak raar aan als ik zeg dat ik "in gebouwen kruip om foto's te maken", maar anders heb je zo'n mysterieus sfeertje gewoon niet.

Liefs
Britt

(Oja, ik ga (proberen) vaker (te) posten.)
(Foto's van mij zijn genomen door Eva, hier vind je haar instagram)

11 opmerkingen :

  1. Oooh wauw, dit vind ik ZO TOF! De creativiteit van jullie spat hier gewoon echt van af vind ik. Gaaf verzonnen! De foto's zijn mooi geworden. De mysterieuze sfeer is inderdaad super gaaf en komt goed over. De locatie is daar echt perfect voor!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ooh Britt, IK HOU ECHT VAN JE SCHRIJFSTIJL!! Ik ben echt blij dat we hier een projectje van hebben gemaakt, want ik ben er zeker van dat wij niet de enigen zijn die zo lange tijd geworsteld hebben met onze identiteit! Mijn vrienden weten niet echt dat ik van urbex hou, want ze zouden me gek verklaren dat ik in verlaten gebouwen kruip voor "gewoon wat foto's". Soms moet je eens iets durven in het leven he ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Aah Britt wat is dit mooi. Ik houd echt van het sfeertje in jouw foto's en ook van jouw schrijfstijl. Gaan we de volgende keer in deze treinen urbexen? :)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Zo'n leuke foto's Britt! Aah, jullie zijn toch echt een tof duo, super mooi geschreven ook, deze blogpost. Super mooi gedaan & echt een heel cool project! Liefs :)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Prachtig geschreven, prachtige foto's. In alles wat je schrijft herken ik mezelf, al moet ik het masker nog durven afzetten, denk ik. Het is soms gewoon zo moeilijk. Echt knap dat je dit alles gedaan/gedurfd hebt!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat een leuk project dit! & de foto's zijn supermooi geworden, en een beetje mysterieus door die treinen inderdaad! Love it. XXX

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik houuuu van je urbex foto's, door jou wil ik altijd nog eens op zo'n verlaten terrein foto's gaan maken! Tof dat je er nu ook zo'n thema aan vast hebt gemaakt met dat anonieme, ik kan me nog herinneren dat je anoniem blogde, het is zo tof om te zien hoe je je hebt ontwikkeld. :) ♥

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Dit heb je echt zó leuk gedaan! Echt, serieus, ik meen dit oprecht. Het is zo creatief allemaal :)

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Wat een geweldige foto's!! Je hebt iets verbeeld wat met woorden niet te verbeelden is, het sfeertje is zo geweldig! Het anonieme heeft iets mysterieus en onweerstaanbaars, wauw<3

    BeantwoordenVerwijderen
  10. in gebouwen kruipen voor foto's is gewoon vet cool! ik wil dat oohook :) en vooral de foto met de spiegel vind ik vet.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Wat gaaaf! Zijn hele toffe beelden geworden allemaal!

    BeantwoordenVerwijderen