het doolhof genaamd Antwerpen • meeting

woensdag, maart 30, 2016 |

 Lise en ik stonden een beetje te klungelen, opzoek naar Eline. "Oh nee, Lise, help, ze belt me! Ik heb bel angst, wil jij opnemen?" zeg ik in paniek. "Ja maar, ik ook! En wat als ze ons niet verstaat?!"

•Note: ik heb alles even in deftig Nederlands gezet, want op dat moment kwam er enkel Vlaams gebrabbel uit mijn mond•

Ik besloot dan maar zelf op te nemen en Eline beschreef waar ze stond. Een einstein koffie winkeltje. Probleem is, in het centraal station staan er zo'n 5. We besloten de roltrap naar beneden te nemen en daar stond ze. We vielen haar aan met een dikke knuffel en we zetten al pratend de dag in.

recap march goals

maandag, maart 28, 2016 |
'Oh, daar is die recap weer.' Het gaat toch net wat sneller dan verwacht. (Komt misschien ook omdat ik pas in de helft van de maand begonnen ben?) Inmiddels zijn we in de lente en is mijn 'winter wonderland vibe' gesmolten, niet leuk. Maar hey, nu kan ik zonder schaamte liters ijs eten zonder dat het raar is. Klaar voor mijn persoonlijke recap op maart?

5 things that makes the summer hour change better

zaterdag, maart 26, 2016 |
Een volledig uur wordt van je ontnomen morgen. In ruil regelt moeder natuur je een schouwspel aan lichtkleuren, warmte en gouden vloeden. Terug naar de tijden toen je nog al huppelend door het bos om 8 uur 's avonds kon lopen, zigzaggend door de lichtstralen van de bomen. Een aantal dingetjes die je dag ondanks het tijdgebrek toch geweldig en chill maken.

THE BLISS LIST

woensdag, maart 23, 2016 |
Het leven is zo'n dagelijkse sleur en het lijkt soms alsof er geen einde komt aan de dagen. (Nu nog minder met het langer worden van de dagen (qua licht dan)). Dus, hierbij een soort maandelijkse (random, want britt en timing gaan niet samen) rubriek waarbij ik kleine maar fijne gevalletjes op een papiertje spetter. Dingen waar je een gelukzalig (bliss) gevoel van krijgt, zonder dat het moeite kost.

instagram recap • 2

maandag, maart 21, 2016 |
Het moment dat je realiseert dat je wel degelijk een lichte drang hebt naar foto's bewerken en ze delen is.. een beetje een confrontatie. Oh en niet te vergeten het verlangen naar de "perfecte feed". Ik ben er toch een béétje schuldig aan vrees ik, haha. Maar het is leuk. En rustgevend. Natuurlijk ben ik bijlange nog niet bij de mijlpaal van "perfecte feed" ofzoiets. Maar het is leuk om die groei te zien. Ik lach mezelf nog vaak uit als ik mijn oude foto's bekijk. En waarschijnlijk doe ik over een maand precies hetzelfde met het bovenstaande collage dingetje.

black and white rose

donderdag, maart 17, 2016 |
Een lichtstraal schijnt door de kamer, gericht op een bosje roze rozen dat de tafel vult. Alsof het de bedoeling was een soort spotlight voor te stellen zodat ik de bloemen zou opmerken. En opmerken, dat deed ik. Snel nam ik mijn camera tevoorschijn en legde dit tafereeltje vast. Want, dit is mooi. Toch? Niet veel tekst dus deze keer (zijn jullie niet van me gewoon). Oh en negeer die "woah deze rozen ruiken lekker selfie" achtige dingen. Geef jullie ogen de kost.

Misschien komt dit deprimerend over, dat hele zwart witte gedoe, maar zo kwam alles het beste over. En zwart en wit is ook leuk. ( :

MARCH GOALS

dinsdag, maart 15, 2016 |

Ja, want als je over de helft zit van de maand heb je nog steeds die drang naar doelen die je wilt voltooien. (Echt, ik heb het hoor. Nee, eigenlijk ben ik gewoon véél te sloom met het te delen op mijn blog, want de doelen stel ik al op aan het begin van de maand. : ))
Daar zat ik, zorgvuldig met alle 5 penseeltjes, waterverfdoos, bladeren, te wachten op inspiratie. Het werden dan maar spetterbloemen, want verder dan dat kom ik niet qua niveau, haha. Alleszins, dat werd de perfecte achtergrond en het totaalplaatje klopte bij het nostalgische gevoel dat ik had van maart vorig jaar.

outfit • je m'en fous

donderdag, maart 10, 2016 |
"Ik zag daarnet echt een prachtige plek, allerlei droge struiken. maar ik weet niet of we erin kunnen/mogen." De hele groep (Klaartje, Helene en Lise) volgen me uiteindelijk. En als ik me een weg baan door een padje richting de houten deur is het uitzicht adembenemend. De blik die ik had opgevangen door het kiertje van de poort was geen illusie. (In mijn ogen dan toch.) Perfect om als een klungel omgeven te worden door drie camera's en vastgelegd te worden door die lieve blogvriendinnetjes van me.